МТМУ №23: Сада – ҷашни мулки номдор

Хонандагон дар васфи Иди Сада шеъру суруд ва гуфторҳо қироат намуданд. Доир ба пайдоиши таърихи ҷашни Сада намоишномае пешниҳод гардид.

Таъкид шуд, ки Сада яке аз ҷашнҳои қадимаи мавсимии халқиятҳои ориёинажод ба шумор меравад, ки рӯзи 10-уми моҳи баҳмани солшумории шамсӣ таҷлил мегардид ва мутобиқи солшумории мелодӣ ба поёни шаби 30 ва оғози 31-уми январ рост меояд. Метавон гуфт, ки Сада пас аз 40 шабонарӯзӣ омадани шаби Ялдо (дарозтарин шаби аввали моҳи дай) ё худ пас аз гузаштани чиллаи калони зимистон фаро мерасад.

Дар асоси ҳамин ишораҳои ватандӯстона омӯзиш, таҳқиқ ва ҷустуҷӯҳои бостоншиносиву мардумшиносӣ дар ҷумҳуриямон бо диди нав оғоз шуд ва тайи ду даҳсола натиҷаҳои дилхоҳ ба даст овард. Махсусан, ҷиҳати шинохти миллати тоҷик, таърихи ниҳоят қадимаи он як қатор таълифоти илмӣ арзи ҳастӣ карданд, ки онҳо барои таҳаввули тафаккури ҷомеа ва омӯзиши осори гузашта мусоидат намуданд. Ҳамин боис шуд, ки дар ин давра мардуми тоҷик ба омӯзиши таърихи халқи худ ва давраҳои ташаккули он майли бештар пайдо намуданд ва эҳсосу муҳаббаташон нисбат ба ин марзу бум ва мероси гаронбаҳои халқ бештар гардид.

Боиси сарфарозист, ки маҳз тавассути асарҳои Президенти мамлакат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва ташаббусҳои шоистаашон расму оинҳои неки ниёгон, ки барои рушди тамаддуни башарӣ хидмат намуданд, аз нав эҳё гардиданд ва аз тарафи аҳли ҷомеа ба хубӣ пазируфта шуданд. Дар байни онҳо ҷой ва мақоми се ҷашни миллию мардумӣ-Наврӯз, Меҳргон ва Сада хоса мебошад.

Директори МТМУ №23-и шаҳри Хуҷанд Гулчеҳра Муҳаммадзода чорабиниро натиҷагирӣ намуда, аз ҷумла афзуд, ки Сада дар фарҳангу тамаддуни халки тоҷик ҷойгоҳи хосса дорад. Мардум дар ин рӯз гулхан афрӯхта, аз болои он меҷаҳанд. Бо ин васила гуё бори гуноҳ, кина, ҳасаду дурӯғи худро сӯзонида, бо тани пок ба зиндагии нав ворид мегарданд.

Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ, Пешвои муаззами миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон борҳо таъкид мекунанд, ки анъанаҳои фаромӯшгаштаи аҷдодонро аз нав зинда гардондан муҳим аст, зеро онҳо гувоҳи таърихи пурғановат ва фарҳанги бойи миллати куҳанбунёди тоҷик маҳсуб меёбанд.Аз ин лиҳзоз, таҷлили ин ҷашн моро бори дигар бо таъриху фарҳанги халқамон ошно месозад ва меҳру муҳаббат ва садоқату меҳрубониро ба якдигар, ки мероси фарҳангии ориёиамон аст, меафзояд.